مسئولیت مخصوص رهبر نیست ؛ مخصوص روحانیون نیست ؛ مخصوص روشنفکران نیست ؛ هر فردی در این جمع مسئولیت رهبری همه ی جمع را دارد .
هر فردی انتخابی که می کند ، دوست دارد همه مردم مثل او انتخاب کنند . در انتخابش قانونی برای همه بشریت وضع می کند و از اینجاست که مسئولیت هر فرد و انسانی به اندازه مسئولیت به عهده گرفتن سرنوشت همه انسانها دلهره آور و سنگین است .
در تشیع و اسلام یک عالم بی عمل ( دانشمندی که مسئولیت ندارد ، احساس مسئولیت در زمان نسبت به سرنوشت توده مردم ، نسبت به سرنوشت مردم و انسانها نمی کند ) این انسان غیر مسئول و دانشمند غیر مسئول است .
در باره دانشمند غیر مسئول است که در قرآن آنچه ما نزاکت ادبی می خوانیم ترک می کند و می گوید " مثلهم کمثل حمار ؛ کمثل کلب . "
بزررگترین مسئولیت در عین حال که هر انسانی امانتدار خداوند است . چون فرزند بنی آدم است و مسئول . این اندازه مسئولیت نه در برابر فقط و فقط یک گروه ، یک خانواده و یک نژاد ؛ که مسئول است در برابر تمام وجود و اراده حاکم بر همه کائنات .این مسئولیت انسان در دینش است .
اما اختصاصا بزرکترین مسئولیت را متوجه علم می کند در اسلام . ( یک نهضتی که تازه در عربستان بوجود آمده و ؛ با بت پرستی ؛ با کفار ؛ با دشمنها و قدرتهای مهاجم در گیر است ، به مجاهد احتیاج دارد ؛ در اون جامعه بی سواد که هنوز خط درش نیست . مع ذالک سخنی رو می گوید که هنوز بشریت در دوره نبوغ و فرهنگ و دانش چنین تعبیری را ندارد .
« مداد العلماء افضل من دماءالشهداء »
مرکّب دانشمند از خون شهید برتر است .
از این معنا آیا استنباط نمی شود که اولا خون و مرکب مسئولیتی مشابه دارند و ثانیا مسئولیت مرکّب از مسئولیت خون حساس تر و سنگین تر است و برای همین است که قرآن در جامعه ی بی سواد و بی نوشته که اینقدر بی سوادی عمومی است ؛ به مرکب به قلم و به آنچه می نویسد سو گند می خورد . قلم مسئول و مرکّب همزاد و خویشاوند خون است ...
{ برگرفته از تکه قسمت سخنرانی دکتر مبنی بر " مسئولیت شیعه بودن " }
---
- از اینکه تا به امروز با نظرات خود مارو یاری کردید ، سپاسگزاریم .
- کماکان منتظر انتقادات و پیشنهادات شما عزیزان هستیم ...